ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 19.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

sakta_sugk7

O φασισμός τσακίζεται στους δρόμους από τον κόσμο του αγώνα

μακριά απο δημοκρατικές ψευδαισθήσεις και κρατικές αυταπάτες

μαχητικά-αυτοοργανωμένα-αντιθεσμικά

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ ΣΤΑ ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ που στις 30/6 2008 δέχτηκε επίθεση από 15-20 χρυσαυγίτες με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό 2 συντρόφων.

Στις 19 Σεπτέμβρη, και έπειτα απόαναβολή δικάζεται εκ νέου η υπόθεση της επίθεσης στο πρωτοδικείο Αθηνών

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ που δέχτηκε επίθεση με μαχαίρι  και έπεσε νεκρός στις 18/9/13 από τα τάγματα εφόδου της χρυσής αυγής

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 19.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Το κείμενο της Συνέλευσης

ΦΑΣΙΣΜΟΣ – ΚΡΑΤΟΣ – ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΣΑΚΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

»Δεν πολεμάμε τον φασισμό μαζί με την κυβέρνηση αλλά σε πείσμα της κυβέρνησης. Ξέρουμε ότι καμιά κυβέρνηση δεν πολεμάει τον φασισμό, για να τον καταστρέψει. Όταν η αστική τάξη βλέπει ότι η εξουσία γλιστρά από τα χέρια της, τον ανακαλεί, για να διατηρήσει τα προνόμιά της ».
Buenaventura Durruti

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από τη δολοφονία του αντιφασίστα εργάτη και μέλους της hip hop σκηνής Παύλου Φύσσα από το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Μια δολοφονία, που εντασσόμενη σε ένα μακρύ κατάλογο τραμπούκικων και δολοφονικών επιθέσεων της Χ.Α, κατέστησε φανερό πως η αναβάθμιση της βίας της Χ.Α είναι ένα κομμάτι μόνο της αναβαθμισμένης βίας του κράτους και του κεφαλαίου εναντίον των εκμεταλλευόμενων αλλά και αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας.
Η επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυριαρχία τα τελευταία χρόνια εναντίον των από κάτω της κοινωνίας και εναντίον όσων αντιστέκονται στη λεηλασία της ζωής τους είναι ολοκληρωτική. Το κράτος, προσπαθώντας να εξασφαλίσει τη συνεχή κερδοφορία του κεφαλαίου εν μέσω βαθιάς δομικής καπιταλιστικής κρίσης, έχει εισάγει ένα σύγχρονο ολοκληρωτισμό που στόχο έχει να κάμψει τις αντιστάσεις των αγωνιζομένων κομματιών της κοινωνίας. Είδαμε χιλιάδες ανθρώπους να μένουν άνεργοι, μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας να ζει στο όριο της φτώχειας, είδαμε τις εργασιακές σχέσεις να απορρυθμίζονται προς όφελος των αφεντικών, τις συλλογικές συμβάσεις να καταργούνται, πολλές απεργίες και διαδηλώσεις να καταστέλλονται με τη βία από τα ΜΑΤ, αγωνιστές να συλλαμβάνονται και να ποινικοποιείται ο συνδικαλισμός και η διεκδίκηση καλύτερων όρων δουλειάς. Ταυτοχρόνως, χιλιάδες μετανάστες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν επ’ αόριστον πίσω από τα κάγκελα των στρατοπέδων συγκέντρωσης, άλλοι μετανάστες πυροβολήθηκαν από τα αφεντικά, επειδή ζήτησαν τα μεροκάματά τους, όντες όλοι αυτοί σε κατάσταση εξαίρεσης και λειτουργώντας για τα αφεντικά όχι πλέον ως φτηνό εργατικό δυναμικό, αλλά ως άνθρωποι-σκουπίδια, αναλώσιμοι κατά το συμφέρον του κάθε αφεντικού. Είδαμε επίσης ελεύθερους κοινωνικούς χώρούς και καταλήψεις να δέχονται την επίθεση του κράτους καθώς και αντιφασίστες να βαζανίζονται στα κολαστήρια της ΓΑΔΑ.
Την ίδια στιγμή, το κράτος επιτίθεται εναντίον της εργατικής τάξης και εναντίον ριζοσπαστικών κομματιών της κοινωνίας χρησιμοποιώντας ένα οργανικό κομμάτι του, σάρκα από τη σάρκα του, τους παρακρατικούς φασίστες της Χ.Α. Η φασιστική βία εξάλου δεν είναι άσχετη από τη βία κράτους-κεφαλαίου, αντιθέτως πηγάζει από την κυριαρχία και οι δυο μαζί είναι αλληλοσυμπληρούμενες. Το κράτος θέλει να διαχειριστεί προς όφελος των αφεντικών την καπιταλιστική κρίση. Η άνοδος της Χ.Α λοιπόν και η αβάντα που είχε το προηγούμενο διάστημα από το κράτος εξυπηρετούσε την κυριαρχία, προκειμένου να μπορέσει να τρομοκρατήσει τον κόσμο της αντίστασης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ως προς αυτό η επίθεση που δέχθηκαν συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα από τάγμα εφόδου της Χ.Α.
Η παρακρατική βία της Χ.Α εκφράστηκε με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στην Αμφιάλη, με στοχευμένες επιθέσεις εναντίον μεταναστών (π.χ δολοφονία Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα), ομοφυλόφιλων αλλά και εναντίον αυτοδιαχειριζόμενων χώρων και καταλήψεων (επίθεση στη Βίλα Αμαλίας, στον ελεύθερο χώρο Pasamontana στον Κορυδαλλό, στο Ρεσάλτο στο Κερατσίνι, στην κατάληψη Κούβελου). Οι επιθέσεις εναντίον των ελεύθερων αυτών κοινωνικών χώρων δεν μπορεί να μην μας φέρουν στο μυαλό και την επίθεση ενάντια στο αναρχικό στέκι Αντίπνοια στα Πετράλωνα στις 30 Ιούνη του ’08 και τον σοβαρό τραυματισμό δύο συντρόφων από τάγμα εφόδου της Χ.Α. Η υπόθεση εκδικάζεται μετά από αναβολή εκ νέου στις 19 Σεπτέμβρη στο πρωτοδικείο Αθηνών.
Συν τοις άλλοις, το κράτος προσπαθώντας να προβάλει τον εαυτό του και την πολιτική της κυβέρνησης ως το μέσο γύρω από το οποίο πρέπει να συσπειρωθούν όλοι οι από κάτω , ούτως ώστε να δημιουργηθούν προυποθέσεις για την οικονομική ανάπτυξη χρησιμοποίησε τη θεωρία »των δύο άκρων» δήθεν κρατώντας αποστάσεις από »τα δύο άκρα» του πολιτικού φάσματος. Να ξεκαθαρίσουμε πως δεν αναγνωρίζουμε το ιδεολόγημα αυτό της κυριαρχίας. Για εμάς από τη μια είναι ο κόσμος του αγώνα, της ελευθερίας, της αντίστασης και της αξιοπρέπειας και από την άλλη είναι οι εχθροί της ελευθερίας, οι κυρίαρχοι, οι καπιταλιστές δηλαδή και το κράτος τους μαζί με το φασιστικό βραχίονα του εκμεταλλευτικού αυτού συστήματος.
Η οργή που κατέκλυσε χιλιάδες κόσμου από την επομένη της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα σηματοδότησε εκείνο το κομβικό σημείο κατά το οποίο το κράτος φόρεσε τον αντιφασιστικό μανδύα, προσπαθώντας να μετριάσει την οργή αυτή και να διαχειριστεί προς όφελός του το αντιφασιστικό αίσθημα μεγάλου κομματιού της κοινωνίας. Μέσα στο διάστημα που ακολούθησε της δολοφονίας Φύσσα το κράτος προσπάθησε και εν πολλοίς τα κατάφερε να προβάλλει ένα δήθεν αντιφασιστικό προσωπείο και επικαλούμενο την αστική νομιμότητα και δικαιοσύνη να οδηγήσει στη φυλακή και να φορτώσει ηγετικά στελέχη της Χ.Α με κατηγορητήριο που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και αυτό της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης. Αυτή η στάση κατάφερε επίσης να περιορίσει το συστημικό πρόσωπο της Χ.Α. σε μια περίοδο που το σύστημα χρειάζεται μια εφεδρεία, που να απορροφά τους κραδασμούς από την αντικοινωνική πολιτική της κυβέρνησης. Κατάφερε όμως και να επιβεβαιώσει το ρόλο του κράτους ως επιβαλλόμενο ρυθμιστή της λαικής οργής και διαμεσολαβητή στις κοινωνικές σχέσεις.
Μέσα σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο της κυρίαρχης στρατηγικής, αυτό που επιχειρήθηκε από το κράτος ήταν να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου, που συμπυκνώνεται στο ερώτημα »πόσο συστημική μπορεί να είναι η Χ.Α, εφόσον την κυνηγά το σύστημα» ; Η αλήθεια είναι ότι είναι τόσο συστημική, ώστε να ψηφίζει υπέρ των φοροαπαλλαγών για τους εφοπλιστές στη βουλή, να χρηματοδοτείται από βιομήχανους, τραπεζίτες, δηλαδή το ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο αλλά και να κατευθύνει σε ανώδυνες ατραπούς για το σύστημα τη λαική οργή στοχοποιώντας τους μετανάστες, επειδή δήθεν παίρνουν τις δουλειές από τους ντόπιους. Το υποτιθέμενο αντιφασιστικό προσωπείο της κυβέρνησης και του κράτους περιόρισε μετά τη δολοφονία Φύσσα τα αντιφασιστικά αντανακλαστικά και αρκετοί επαναπαύθηκαν θεωρώντας πως ο φασιστικός κίνδυνος τελείωσε, καθώς πλέον ήρθε το κράτος να δώσει τη λύση.
Για μας είναι ξεκάθαρο πως καμία λύση δε θα δώσει το κράτος. Το περισσότερο που μπορεί να κάνει είναι να προβάλλει τον εαυτό του ως εγγυητή της αστικής νομιμότητας και της δικαιοσύνης, της ίδιας δικαιοσύνης και νομιμότητας που φυλακίζει ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα παραμονής στην επικράτεια ή κηρύσσει παράνομες τις απεργίες, ξεπλένοντας ταυτόχρονα τη Χ.Α, επιθυμώντας να κρατάει τους φασίστες ως μπαλαντέρ για τη στιγμή που θα αντιληφθεί ότι ξεγλιστρά η εξουσία από την κυριαρχία. Εξάλλου, μια από τις διαφαινόμενες αλλαγές του ποινικού κώδικα προσθέτει τον »προσπορισμό οικονομικού οφέλους» στον ορισμό της εγκληματικής οργάνωσης, κάτι που αφήνει το παραθυράκι για την ευνοικότερη αντιμετώπισή τους από την αστική δικαιοσύνη.
Ο αγώνας ενάντια στους φασίστες δίνεται αντιθεσμικά και αυτοοργανωμένα, μακρυά από αστικοδημοκρατικές ψευδαισθήσεις, έχοντας ξεκάθαρο πως παρόλο που οι δίκες των φασιστών μπορεί να αποτελέσουν στιγμή του αντιφασιστικού αγώνα και ευκαιρία για εκφορά αντιφασιστικού-αντικαπιταλιστικού-αντικρατικού λόγου το κίνημα δεν πρέπει να ενατοθέτει τις ελπίδες του για την καταπολέμηση του φασισμού στην αστική δικαιοσύνη.
Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας ταξικός, είναι κομμάτι της πάλης για την ανατροπή του καπιταλισμού και του κράτους, για την κοινωνική χειραφέτηση και τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ  ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ !

O ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ !

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ !

Advertisements

2 responses to “ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 19.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

  1. Παράθεμα: ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 19.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ | Αναρχική Ομάδα "Δυσήνιος Ίππος"·

  2. Παράθεμα: Πάτρα : Τρίτη 16/09, 19:00 – Αντιφασιστική / Αντικρατική συγκέντρωση στο Παράρτημα | Mpalothia·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s